Zoeken
  • Team Willard

J. J. MARTIN'S GENERAL MERCHANDISE

Een winkel als tijdscapsule uit 1964

English

Foto: Geert De Vleesschauwer en Tom Struyf bij Seneca Lake

(© Fien Leysen)


Een paar geplande gesprekken kunnen niet doorgaan. Sommige interview-gasten zouden tijdens de periode van ons verblijf in de buurt zijn, maar willen nu de sneeuwstorm niet trotseren.


Op het nieuws horen we hoe de temperatuur records verbreekt.

Het is lang geleden dat het hier zo koud was.

Zelfs al zijn de winters altijd streng.

Dit jaar is het uitzonderlijk. Dat moet lukken.


Het levert alvast prachtige beelden op.


J. J. Martin's General Merchandise


Onze afspraak met Tom Martin gaat gelukkig wel door. We spreken af voor een leegstaand huis op Main Street in Willard. De vroegere winkel van Toms ouders. In 1964 werd de winkel gesloten, de deur dichtgetrokken en nooit meer geopend. Vandaag mogen we samen met hem naar binnen.

We dragen maskers die Tom voor ons meeneemt. Het huis zit vol asbest, hij wil geen risico's nemen. We volgen hem naar binnen, stappen eerst door het stuk dat zijn vroegere woning was. Hier staat niks meer.


Het tapijt krult omhoog in de hoeken. De koude heeft hier haar weg naar binnen gevonden.

Lang geleden al.


We komen in de winkel, zien een tijdscapsule voor ons.

Op de rekken staan producten. Een doos Niagara Instant Laundry Starch.

Naast de kassa ligt een logboek waarin de schulden van de klanten wordt bijgehouden.


Tom geeft ons een rondleiding. Af en toe kwam hij of zijn broer hier wat halen. Maar de meeste spullen zijn onaangeroerd gebleven. Zijn broer is eigenaar nu, wil het huis niet verkopen. Niemand onderhoudt het, niemand wil het. Maar niemand kan er afscheid van nemen.


Achteraf beseffen we pas hoe uniek het was, daar heel even binnen te mogen. De mensen in de buurt zijn benieuwd wanneer we het hen vertellen. Zij herinneren zich de winkel enkel nog zoals ze was, in 1964. Zijn er daarna nooit meer binnen geweest.


Wij merken op hoe Willard één grote tijdscapsule lijkt. Hoe de Martins' grocery story bijna een metafoor wordt. Hoe alle mensen in het dorp zich vooral het dorp van vroeger herinneren. Hoe zij nog perfect het jaar 1964 kunnen zien in de straten, in de gebouwen, in elkaar. Hoe wij als buitenstaanders binnendringen, het jaar 2019 meebrengen. Het landschap verstoren, de verstoring opmerken. Wij wijzen op de verschillen, zien de veranderingen, het vervallen waspoeder op het rek, en proberen met camera en vragen terug in de tijd te kijken, krijgen er langzaam, af en toe, een beetje zicht op.

4 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven